Vierentwintig jaar geleden kwam ik voor werk de eerste keer in China. Een geweldige ervaring. De vele keren erna heb ik de enorme en snelle groei met eigen ogen mogen zien. Stond ik de eerste keer in Beijing versteld van het grote aantallen fietsen, drie jaar geleden van het grote aantal superluxe auto’s als Porsche, Ferrari en Maserati.
Die grote groei in China is mede te danken aan de Westerse wereld die voor hun toenemende consumptieve behoeftes in grote getale goedkope producten uit Chinese fabrieken liet overvaren in overvolle containerschepen.

De op steeds hogere snelheid doordenderende trein die ‘globalisering’ heet komt opeens met piepende remmen tot stilstand. Corona.

Even is niet de munt, de handel en het systeem, waarin de mens leek te verdrinken, het belangrijkste. De menselijke gezondheid is het hoogste goed. Niet de economie maar de mens komt weer centraal te staan. Wereldwijd.

Filosofen, schrijvers en wetenschappers duiden met mooie bespiegelingen de huidige situatie. Zoals elk volgend moment onzeker is, blijft het ook voor deze geleerden moeilijk ons zekerheid over een juiste route richting toekomst te bieden.

Dat het anders wordt, lijkt onafwendbaar.

Mijn grote wens is dat de mens in goede gezondheid centraal blijft staan.