Meneer Ruud werd telkens boos, als hij in het verzorgingshuis in zijn rolstoel naar de eettafel of salontafel werd gebracht. Een week lang werd naar een oorzaak van zijn gedrag gezocht, veroorzaakt door zijn dementie.

Die kwam met hulp van de familie. Bij de tafels werd de rolstoel op de handrem gezet en dat gaf een ‘klik’. Die klik was hetzelfde als de klik van het laden van een geweer. Telkens kwamen zijn angstige herinneringen als soldaat in WO II naar boven.

De angstgevoelens zette hij om in boosheid. Geen abnormale reactie. Boosheid en agressief gedrag komen bij mensen met dementie altijd voort uit angst.

Door de dementie was zijn rationele geheugen al behoorlijk aangetast, maar deze oorlogsherinneringen lagen in zijn emotionele geheugen opgeslagen, dat altijd in tact blijft.

Dit voorbeeld illustreert hoe belangrijk het is de levensgeschiedenis van iemand met dementie te kennen. Dan kan onbegrepen gedrag sneller verklaard worden, om vervolgens omgeving en bejegening hierop af te stemmen.

Anneke van der Plaats zei: ‘Als we ons in de ander verplaatsen en hem proberen te begrijpen, kunnen we niet anders dan lief zijn en helpen’.